Maciej Ambrosiewicz, Wigry. Historia miejsca i ludzi

36,90  27,90 

Liczba stron: 160

Rok wydania: 2018, wydanie I

Status: Dostępna; wysyłka w 24 godziny + czas dostawy

ISBN: 978-83-949505-3-8

Ilustrowana: TAK (kolorowe fotografie Piotra Malczewskiego i czarno-białe archiwalne, z końca XIX w. i do lat 70. XX w.)

Stan: nowa

Format: 148×210, oprawa miękka ze skrzydełkami

Kategoria:

Opis

Wigierski klasztor to wizytówka Suwalszczyzny. Nie ma chyba turysty, który, przemierzając liczne szlaki północno-wschodniej Polski, nie zajrzałby na malowniczy półwysep jeziora Wigry choć raz. Strzeliste wieże kościoła i dostojna sylwetka klasztoru zrosły się z surowym, północnym pejzażem tak bardzo, że trudno byłoby sobie wyobrazić to miejsce bez nich.
Historia wigierskiego klasztoru Kamedułów – zakonu pustelniczego, odznaczającego się wyjątkowo surową regułą – zaczęła się w roku 1667. Jednak pierwsza wzmianka o Wigrach została spisana u schyłku średniowiecza przez Jana Długosza, który wspomniał o pobycie w 1418 roku na wyspie Wigry bawiącego na łowach Władysława Jagiełły. Wigry. Historia miejsca i ludzi Macieja Ambrosiewicza, to znakomity esej historyczny opisujący barwne dzieje jednego z najbardziej znanych zakątków północno-wschodniej Polski. To książka dla wszystkich – zarówno dla turystów, którzy – patrząc na malowniczą sylwetę klasztoru po raz pierwszy – chcieliby poznać historię tego miejsca, jak i dla tych, którzy – patrząc na klasztor codziennie – nie zdawali sobie sprawy, ile intrygujących opowieści zapisanych jest w wigierskich murach…
Dopełnieniem książki są liczne, zarówno kolorowe, jak i czarno-białe współczesne fotografie Wigier autorstwa Piotra Malczewskiego, a także unikalne fotografie archiwalne, między innymi z końca XIX i początku XX wieku.

Dr Maciej Ambrosiewicz (ur. w 1963 r. w Suwałkach) – konserwator zabytków, muzealnik i regionoznawca. Kieruje zespołem Muzeum Wigier w Wigierskim Parku Narodowym. Nadzorował prace konserwatorskie przy wielu obiektach zabytkowych. Od dwudziestu lat, czyli od chwili założenia, jest prezesem Augustowsko-Suwalskiego Towarzystwa Naukowego. Autor kilkudziesięciu prac z zakresu ochrony zabytków i krajobrazu kulturowego. Od kilku lat pracuje na rzecz wpisania Kanału Augustowskiego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Jego publikacje z zakresu ochrony zabytków i dziedzictwa kulturowego były nagradzane i wyróżniane przez Ministra Kultury i Sztuki oraz Generalnego Konserwatora Zabytków w Warszawie. Autor i współautor wielu książek (m.in. Kanał Augustowski i okolice, która ukazała się nakładem Wydawnictwa Paśny Buriat w 2019 r.) i artykułów oraz opracowań naukowych. Redaktor naczelny kwartalnika „Wigry”. Autor i współautor kilkudziesięciu wystaw stałych i czasowych oraz scenariuszy, m.in. do sali edukacyjnej w Parku Krajobrazowym Dolina Słupi, Muzeum Środkowej Odry w Nowej Soli, Muzeum Parku Narodowego „Ujście Warty” w Słońsku i Biebrzańskiego Parku Narodowego.